Τις τελευταίες ημέρες δημοσιεύματα φιλικά προς τη δημοτική αρχή επιχειρούν να παρουσιάσουν τον Δήμο Ωρωπού περίπου ως… προστάτη των δημοτών απέναντι στις ενδεχόμενες αυξήσεις της ΕΥΔΑΠ.
Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική.
Και η αντίφαση είναι εμφανής.

Η μεγάλη αλήθεια που δεν λένε

Το 2023 το Δημοτικό Συμβούλιο Ωρωπού αποφάσισε αναπροσαρμογή των τελών ύδρευσης, η οποία εφαρμόστηκε στους λογαριασμούς των δημοτών από το 2024. Η αναπροσαρμογή αυτή οδήγησε σε σημαντικές αυξήσεις στους λογαριασμούς νερού, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις έφτασαν ακόμη και το 40%. Μετά την εφαρμογή των νέων τιμολογίων, δεκάδες δημότες κατήγγειλαν υπέρογκους λογαριασμούς ύδρευσης, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία. Με απλά λόγια;
Οι αυξήσεις στο νερό έχουν ήδη γίνει.
Και μάλιστα από τον ίδιο τον Δήμο!

Και τώρα… ανακαλύπτουν την ΕΥΔΑΠ

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η ΕΥΔΑΠ εξετάζει αναπροσαρμογές στα τιμολόγια νερού από το 2026 στο πλαίσιο νέας πενταετούς ρύθμισης χρεώσεων. Ο ίδιος ο Δήμος Ωρωπού αναφέρει ότι οι αυξήσεις που ανακοίνωσε η ΕΥΔΑΠ μπορεί να φτάσουν περίπου 34%, επισημαίνοντας ότι προσπαθεί να τις απορροφήσει με μικρή μείωση δημοτικών τελών έως 6%.

Εδώ όμως προκύπτει το μεγάλο ερώτημα.

Πώς γίνεται η δημοτική αρχή να εμφανίζεται σήμερα ως υπερασπιστής των δημοτών για αυξήσεις που ενδέχεται να έρθουν από την ΕΥΔΑΠ, όταν η ίδια έχει ήδη αυξήσει το νερό στους δημότες έως και 40%;

Η πολιτική αντίφαση

Η στάση αυτή δημιουργεί μια προφανή πολιτική αντίφαση.
Όταν αυξάνει το νερό ο Δήμος → θεωρείται «αναγκαία αναπροσαρμογή».
Όταν συζητείται αύξηση από την ΕΥΔΑΠ → παρουσιάζεται ως «βάρος για τους δημότες».
Με απλά λόγια;
Οι δημότες καλούνται να πληρώνουν ακριβότερο νερό, αλλά η ευθύνη μεταφέρεται αλλού.

Το πραγματικό ερώτημα

Οι πολίτες του Ωρωπού δεν ενδιαφέρονται για επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις.
Το ερώτημα είναι απλό.
Γιατί αυξήθηκε ήδη το νερό στους δημότες έως και 40%;
Και κυρίως;
Πού πήγαν αυτά τα χρήματα;
Γιατί το νερό δεν είναι πολιτικό παιχνίδι
Το νερό είναι βασικό κοινωνικό αγαθό.
Δεν μπορεί να γίνεται αντικείμενο επικοινωνιακής διαχείρισης ούτε να χρησιμοποιείται για πολιτικές εντυπώσεις.
Όταν οι λογαριασμοί αυξάνονται, οι δημότες το καταλαβαίνουν αμέσως.
Και η μνήμη τους είναι πολύ πιο δυνατή από οποιαδήποτε επικοινωνιακή καμπάνια.