Οι φωτογραφίες  καταγράφουν μια στιγμή, υπάρχουν, όμως και φωτογραφίες που επιδιώκουν να  αφηγούνται μια ολόκληρη πολιτική στάση.

Η συγκεκριμένη ανήκει μάλλον στη δεύτερη κατηγορία.

Ο Δήμαρχος Ωρωπού βρίσκεται στη Βουλή. Όχι στα έδρανα, στον διάδρομο, ανάμεσα στα έδρανα.  Όρθιος. Κοστούμι, με γραβάτα και, κυρίως, τα χέρια στις τσέπες. Μια στάση που σημειολογικά έχει ενδιαφέρον: άνεση, αυτοπεποίθηση, ίσως και μια μικρή πρόβα εξοικείωσης με τον χώρο. Σαν να κοιτάζει γύρω και να σκέφτεται: «Δεν είναι κι άσχημα εδώ…».

Μόνο που πήγε, όπως μας ενημερώνει, για το νερό. Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Ο Δήμαρχος που εμφανίζεται ως υπερασπιστής του δημόσιου χαρακτήρα του νερού στη Βουλή είναι ο ίδιος Δήμαρχος που στον Ωρωπό καλείται να απαντήσει σε πολύ πιο πεζά ερωτήματα: Πόσα πληρώνουν οι δημότες για το νερό, γιατί το πληρώνουν τόσο ακριβά, πότε μετρούν τις ενδείξεις των υδρομέτρων κι πότε λαμβάνουν τους λογαριασμούς οι δημότες,  γιατί οι λογαριασμοί προκαλούν τόσες αντιδράσεις, πόσες παρακαπτήριοι υπάρχουν από τον κεντρικό αγωγό της ΕΥΔΑΠ;

Η φωτογραφία, λοιπόν, αποκτά σχεδόν σουρεαλιστική διάσταση.

Ο Δήμαρχος στη Βουλή, ανάμεσα στα έδρανα. Στο βάθος η ελληνική και η ευρωπαϊκή σημαία. Ο Δήμαρχος, σε μια εικόνα που μοιάζει περισσότερο με πολιτικό portfolio παρά με στιγμιότυπο αυτοδιοικητικής διεκδίκησης.

Γιατί η πολιτική δεν είναι μόνο πού φωτογραφίζεσαι. Είναι κυρίως τι έχεις κάνει πριν φωτογραφηθείς.

Το νερό δεν προστατεύεται με επισκέψεις, φωτογραφίες και αναρτήσεις. Προστατεύεται με διαφάνεια, σωστή τιμολόγηση, αξιόπιστες μετρήσεις, υποδομές και λογοδοσία.

Υπάρχει μια τελευταία λεπτομέρεια στη φωτογραφία που αξίζει περισσότερο από όλες: τα χέρια παραμένουν στις τσέπες.

Εξαιρετική στάση για κάποιον που οραματίζεται το πολιτικό του μέλλον.

Λιγότερο πειστική, όμως, για κάποιον που υποτίθεται ότι πήγε εκεί για να δώσει μάχη για το νερό.

Γεώργιος Τσουκνίδας