Η σκηνή υποδέχεται την «Σαπφώ», ένα θεατρικό έργο που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς αποτελεί την υστάτη δημιουργική κατάθεση του Αλέξη Σταμάτη. Ο καταξιωμένος συγγραφέας, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Ιούλιο, άφησε ως παρακαταθήκη έναν μονόλογο βαθιάς ενδοσκόπησης, με πρωταγωνίστρια την Κόρα Καρβούνη. Η σκηνοθετική καθοδήγηση της Νικαίτης Κοντούρη αναλαμβάνει να μεταφέρει στη σκηνή την πνευματική του διαθήκη.

Η Σαπφώ ως Υπαρξιακή Διάσταση

Η «Σαπφώ» δεν είναι απλώς μια θεατρική αναπαράσταση, αλλά μια εμβριθής μελέτη της ανθρώπινης ψυχής, εμπνευσμένη από τη ζωή και το έργο της αρχαίας λυρικής ποιήτριας. Ο μονόλογος επιδιώκει να αναδείξει την πολυδιάστατη φύση μιας εμβληματικής προσωπικότητας, πέρα από τις ιστορικές καταγραφές και τις επιβεβλημένες σιωπές. Μέσα από μια σύγχρονη δραματουργική οπτική, εξερευνώνται οι πάθη, οι επιθυμίες και οι υπαρξιακές αναζητήσεις που διαμόρφωσαν την ποιήτρια.

Η Διεκδίκηση της Αυτονομίας

Η Νικαίτη Κοντούρη, σχολιάζοντας το έργο, υπογραμμίζει τον απελευθερωτικό χαρακτήρα της προσέγγισης του Σταμάτη. Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Η Σαπφώ του Αλέξη Σταμάτη σπάει την «ιερή σιωπή» που της επέβαλε η Ιστορία -η γραμμένη μόνον από άνδρες- και διεκδικεί με όλη της τη δύναμη τη θέση που ανήκει στο ΣΩΜΑ: την επιθυμία της σάρκας, τον απόλυτο έρωτα, την πλήρη ελευθερία του λόγου, την παντελή έλλειψη ντροπής, την άγρια ομορφιά στους στίχους και το τραγούδι, την αψάδα και τον βαθύτερο πόνο της ανθρώπινης ύπαρξης».

• Αποδόμηση στερεοτύπων: Το έργο ανατρέπει την πατριαρχική αφήγηση της ιστορίας, αποδίδοντας φωνή σε μια προσωπικότητα που συχνά υποβαθμίστηκε.
• Υμνος στην ελευθερία: Προβάλλεται η ανεπιφύλακτη διεκδίκηση της έκφρασης, του έρωτα και της αλήθειας, χωρίς κοινωνικές συμβάσεις.
• Βαθιά ανθρώπινη προσέγγιση: Πέραν της ποιητικής ιδιοφυΐας, αναδεικνύονται οι εσωτερικές συγκρούσεις και η ευαισθησία μιας γυναίκας που τόλμησε να είναι αυθεντική.

Η παράσταση φέρει το βάρος μιας τελευταίας καλλιτεχνικής δημιουργίας, προσφέροντας παράλληλα μια νέα, βαθύτερη κατανόηση μιας ιστορικής προσωπικότητας, μέσω του πρίσματος ενός σύγχρονου, διορατικού συγγραφέα.