Η συνεδρίαση της Πέμπτης δεν αποκάλυψε μόνο αδιαφορία για τους πολίτες — αποκάλυψε και περιφρόνηση για κάθε φωνή που τολμά να διαφωνεί.

Δεν έφτασε μόνο να αγνοήσουν 750 υπογραφές δημοτών. Δεν αρκέστηκαν στο να κλείσουν το μικρόφωνο σε έναν πρώην Αντιδήμαρχο με 13 χρόνια θητείας. Οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας του κ. Γιασημάκη έκαναν κάτι ακόμη πιο αποκαλυπτικό εκείνη τη βραδιά. Εδειξαν πόσο βαθιά περιφρονούν τον θεσμό που υποτίθεται ότι υπηρετούν.

Η Λαϊκή Συσπείρωση ως «Μίασμα»

Η παράταξη της Λαϊκής Συσπείρωσης και ο εκπρόσωπός της κ. Κοτζιάς αντιμετωπίστηκαν με τρόπο που δεν αρμόζει ούτε σε ανεπίσημη συζήτηση, πόσω μάλλον σε επίσημη συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου. Η στάση της πλειοψηφίας απέναντί τους ήταν απροκάλυπτα απαξιωτική — σαν η παρουσία τους να ήταν ενόχληση, σαν η φωνή τους να μην άξιζε να ακουστεί.
Το αποτέλεσμα ήταν αναπόφευκτο. Ο κ. Κοτζιάς αποχώρησε έξαλλος, διαμαρτυρόμενος δυνατά — όχι από παρόρμηση, αλλά επειδή κάποια όρια αξιοπρέπειας δεν διαπραγματεύονται. Όταν η πλειοψηφία σε αντιμετωπίζει ως ανεπιθύμητο παράγοντα μέσα στον ίδιο σου τον θεσμό, η αποχώρηση δεν είναι αποτυχία — είναι δήλωση αρχής.

Ακόμη και η Αξιωματική Αντιπολίτευση αηδίασε!

Αυτό που κάνει τη βραδιά της Πέμπτης ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι ότι η καταδίκη της συμπεριφοράς της πλειοψηφίας δεν ήρθε μόνο από την Λαϊκή Συσπείρωση. Ήρθε και από εκεί που δεν το περίμενε κανείς — από την αξιωματική αντιπολίτευση.Ο δημοτικός σύμβουλος κ. Διονύσης Καμπιώτης, σε παράταξη που βρίσκεται σε διαφορετική πολιτική τροχιά από τη Λαϊκή Συσπείρωση, δεν μπόρεσε να παραμείνει θεατής αυτής της αντιδημοκρατικής παρωδίας. Αποχώρησε και αυτός διαμαρτυρόμενος, όπως και ο κ.Θεοδωρακοπουλος!

Πλειοψηφία ή Αυλή;

Το ερώτημα που τίθεται πλέον με έμπρακτο τρόπο είναι: λειτουργεί η πλειοψηφία του κ. Γιασημάκη ως συλλογικό όργανο τοπικής αυτοδιοίκησης ή ως αυλή εκτέλεσης εντολών;
Σε ένα δημοτικό συμβούλιο που σέβεται τον εαυτό του, η διαφωνία δεν είναι εχθρός — είναι η ψυχή της δημοκρατίας. Σύμβουλοι από διαφορετικές παρατάξεις μπορεί να μάχονται με επιχειρήματα, αλλά δεν περιφρονούν ο ένας τον άλλον ως ανθρώπινη παρουσία. Εκείνη τη βραδιά η πλειοψηφία δεν αντέκρουσε επιχειρήματα. Απλώς αγνόησε ανθρώπους.
Κι αυτό είναι πολύ χειρότερο.

Ο Λογαριασμός Έρχεται

Οι δημότες που γέμισαν εκείνη την αίθουσα είδαν τα πάντα. Είδαν ποιος μίλησε και ποιος σώπασε. Είδαν ποιος αποχώρησε διαμαρτυρόμενος και ποιος έμεινε να θερμαίνει την καρέκλα του. Είδαν ποιοι σύμβουλοι της πλειοψηφίας χαμογελούσαν αλαζονικά ενώ συμπολίτες τους αγωνιούσαν για τον λογαριασμό του νερού.
Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι η πιο ανθρώπινη μορφή δημοκρατίας εκεί όπου ο αιρετός και ο πολίτης ζουν στην ίδια γειτονιά, στέλνουν τα παιδιά τους στο ίδιο σχολείο, πίνουν καφέ στην ίδια πλατεία.

Εκεί δεν κρύβεσαι εύκολα.

Ο κ. Κοτζιάς και ο κ. Καμπιώτης αποχώρησαν εκείνη τη βραδιά. Οι πολίτες του Ωρωπού όμως παραμένουν — και θυμούνται.