Tο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, εδραιώνοντας τη δέσμευσή του στην καθολική προσβασιμότητα, εντάσσει για ακόμη μία διοργάνωση τέσσερις προσβάσιμες παραστάσεις στο πρόγραμμα της Πειραιώς 260. Η πρωτοβουλία αυτή αναδεικνύει την ουσιαστική διάσταση του πολιτισμού ως κοινού αγαθού και καταρρίπτει εμπόδια που παραδοσιακά περιόριζαν την πρόσβαση σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Η στρατηγική της συμπερίληψης
Η υλοποίηση αυτών των δράσεων καθίσταται δυνατή μέσω της συνεργασίας με εξειδικευμένους φορείς, όπως η εταιρία ATLAS E.P. και ο πολιτιστικός οργανισμός liminal. Τα εργαλεία που αξιοποιούνται περιλαμβάνουν τη διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα, τον υπερτιτλισμό, την απτική ξενάγηση και την ακουστική περιγραφή. Αυτά τα μέσα διασφαλίζουν ότι οι παραστάσεις είναι προσβάσιμες σε κάθε θεατή, ανεξαρτήτως αισθητηριακών ή κινητικών δυνατοτήτων, ενισχύοντας τη συμπερίληψη στον χώρο του πολιτισμού.
Παραστάσεις με ειδική μέριμνα
Οι τέσσερις επιλεγμένες παραστάσεις, που καλύπτουν το φάσμα του χορού και του θεάτρου, προσφέρονται με πλήρη προσβασιμότητα:
- «Το χρονικό της Ιζαμπέλλας Μόλναρ» της Στεφανίας Γουλιώτη (Θέατρο)
- Ημερομηνία: Πέμπτη 11 Ιουνίου
- Χώρος: Πειραιώς 260 (Χώρος Ε)
- Ώρα έναρξης: 21:00
- Διάρκεια: 75 λεπτά
Προσφερόμενες Υπηρεσίες
Η συγκεκριμένη παράσταση περιλαμβάνει:
- Απόδοση στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα.
- Υπερτιτλισμό CAPS για αυξημένη προσβασιμότητα.
- Ακουστική περιγραφή.
- Απτική ξενάγηση.
Οι υπηρεσίες αισθητηριακής πρόσβασης παρέχονται από την ATLAS E.P. Η παράσταση, βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Δημήτρη Χατζή, εμβαθύνει στον κόσμο της γλύπτριας Ιζαμπέλας Μόλναρ, εξερευνώντας τις αλγολογικές διαστάσεις της καλλιτεχνικής δημιουργίας και τη σχέση της με τη συναισθηματική έκφραση. Η επιλογή τέτοιων έργων με ουσιαστικό περιεχόμενο, ενταγμένων σε πλαίσιο καθολικής προσβασιμότητας, αναδεικνύει την πολιτισμική βαρύτητα της πρωτοβουλίας.
Η πολιτική και κοινωνική διάσταση
Η υιοθέτηση πολιτικών προσβασιμότητας από ένα κορυφαίο πολιτιστικό θεσμό όπως το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου δεν συνιστά απλώς μια πράξη κοινωνικής αλληλεγγύης. Αποτελεί έμπρακτη πολιτική δήλωση για την αξία της ισότιμης συμμετοχής όλων των πολιτών στον πολιτιστικό βίο. Η θεσμοθέτηση αυτών των πρακτικών δημιουργεί ένα πρότυπο για άλλους φορείς και υπογραμμίζει την ανάγκη για το αυτονόητο: έναν πολιτισμό ανοιχτό σε όλους. Η παρουσία της διερμηνείας, του υπερτιτλισμού και των λοιπών υποστηρικτικών μέσων δεν είναι πλέον πολυτέλεια, αλλά θεμελιώδες δικαίωμα και δείκτης προηγμένων κοινωνιών.