Δεν ήταν μια ακόμη συνεδρίαση, αλλά ούτε ακόμη μια πολιτική αντιπαράθεση.
Ήταν μια στιγμή αλήθειας…ωμής, σκληρής, επικίνδυνα ρεαλιστικής!
Στην ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας του Δημοτικού Συμβουλίου Ωρωπού, που ολοκληρώθηκε πριν από λίγη ώρα, ο Δημοτικός Σύμβουλος της συμπολίτευσης και πρώην Αντιδήμαρχος Καλάμου, Παναγιώτης Πέππας, έκανε αυτό που σπάνια βλέπουμε!
Μίλησε χωρίς φίλτρα:
«Στην επόμενη έντονη ακραία καιρική κατάσταση θα θρηνήσουμε εκατοντάδες θύματα»!!!
Μια φράση που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας.
Μια προειδοποίηση που δεν επιδέχεται ούτε πολιτικά «μασάζ».
Οι πληγές είναι ακόμα ανοιχτές
Τα όσα προηγήθηκαν σε Βλαστό και Αγκώνα Καλάμου δεν ήταν απλά “έντονα καιρικά φαινόμενα”.
Ήταν προαναγγελία καταστροφής.
Περιουσίες διαλύθηκαν
Ολόκληρες περιοχές πνίγηκαν
Και το κυριότερο; Η ανθρώπινη ζωή κρεμάστηκε από μια κλωστή!
Και όμως… τίποτα ουσιαστικό δεν άλλαξε.
Η βαριά καταγγελία και η ευθύνη της κεντρικής εξουσίας.
Ο κ. Πέππας δεν κρύφτηκε πίσω από γενικότητες.
Έδειξε ευθέως την καρδιά του προβλήματος.
Από την εποχή του Καλλικράτη μέχρι σήμερα, η οριοθέτηση των ρεμάτων παραμένει στα χαρτιά.
Χωρίς οριοθέτηση, δεν υπάρχουν σαφή όρια.
Δεν υπάρχουν ουσιαστικές παρεμβάσεις.
Δεν υπάρχει πραγματική προστασία.
Και όταν το νερό κατεβαίνει… δεν ρωτάει κανέναν.
Όταν η αλήθεια έρχεται από μέσα!
Το πιο ηχηρό στοιχείο αυτής της παρέμβασης δεν είναι μόνο το περιεχόμενο.
Είναι ποιος το είπε!
Ένας άνθρωπος της συμπολίτευσης!
Ένας πρώην Αντιδήμαρχος!
Ένας γνώστης των προβλημάτων εκ των έσω.
Και όμως, δεν μάσησε τα λόγια του.
Σε μια εποχή που η σιωπή βολεύει,
η στάση του κ. Πέππα ξεχωρίζει.
Ένα «μπράβο» που δεν είναι τυπικό
Ας το πούμε καθαρά!
Το να βγαίνεις και να προειδοποιείς για πιθανές ανθρώπινες απώλειες, χωρίς να κρύβεσαι πίσω από πολιτικό κόστος, θέλει θάρρος.
Και το θάρρος ειδικά στην αυτοδιοίκηση… είναι σπάνιο.
Ο κ. Πέππας έκανε αυτό που οφείλουν όλοι οι αιρετοί.
Να πουν την αλήθεια πριν αυτή γραφτεί με τραγωδία.
Το ερώτημα που καίει και που ειπώθηκε δημόσια, αλλά και καταγράφηκε…τώρα που κανείς δεν μπορεί να πει «δεν ήξερα»…
Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;
Ποιος θα δράσει πριν να είναι αργά;
Γιατί αν ο μη γένοιτο επιβεβαιωθεί αυτή η προειδοποίηση, τότε δεν θα μιλάμε για ανικανότητα.
Θα μιλάμε για συνειδητή αδιαφορία με τραγικές συνέπειες.
Ο Ωρωπός δεν αντέχει άλλη αναμονή και τα ρέματα δεν περιμένουν μελέτες που λιμνάζουν.
Οι πολίτες δεν αντέχουν άλλες υποσχέσεις.
Η επόμενη κακοκαιρία δεν θα είναι «έκπληξη».
Θα είναι η επανάληψη ενός εγκλήματος που όλοι είδαν να έρχεται.
Και αυτή τη φορά, δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία!