Το θεατρικό έργο «Μένγκελε» του Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία της Βάνας Πεφάνη, επανακάμπτει για επτά αποκλειστικές παραστάσεις τον Οκτώβριο, κατόπιν επιτυχημένων παρουσιάσεων στο ΠΛΥΦΑ τον Οκτώβριο του 2025 και στη Ζυρίχη, στο Bühne S – Theater im Bahnhof Stadelhofen, τον Ιανουάριο του 2026. Πρόκειται για μια παράσταση που υιοθετεί τη δομή του ψυχολογικού θρίλερ, προσφέροντας στον θεατή απρόβλεπτες ανατροπές και βαθύτατες προεκτάσεις αναφορικά με την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση και συμπεριφορά.

Η Σκηνοθετική Προσέγγιση και οι Ερμηνείες

Η Βάνα Πεφάνη υπογράφει μια βιωματική σκηνοθεσία, η οποία αντλεί έμπνευση από υπαρκτά ψυχολογικά πειράματα. Αυτή η προσέγγιση μεταμορφώνει τον θεατρικό χώρο σε ένα ιδιότυπο εργαστήριο, όπου το κοινό καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του. Η επιλογή μεταξύ του ρόλου του «πειραματόζωου» και του «ερευνητή» δεν είναι απλώς θεατρική, αλλά αποτελεί μία σιωπηρή πρόσκληση για εσωτερική αναζήτηση και κριτική σκέψη. Οι πρωταγωνιστές, Γιώργος Νάσιος και Εύα Πιάδη, αναλαμβάνουν τους κεντρικούς ρόλους, ενώ τη ζωντανή μουσική επένδυση (Live Textures) επιμελείται ο Orestis, ενισχύοντας την ατμόσφαιρα και την ένταση του έργου.

Το Έργο-Σταθμός του Τριαρίδη

Το «Μένγκελε», γραμμένο το 2012, έχει αναγνωριστεί ως σημαντικός σταθμός στη δραματουργία του Θανάση Τριαρίδη. Μέσα σε μία δεκαετία, το έργο έχει παρουσιαστεί σε περισσότερες από δεκαπέντε διαφορετικές σκηνές, τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Αυτή η ευρεία αποδοχή υπογραμμίζει την διαχρονική του αξία και την ικανότητά του να θέτει θεμελιώδη ερωτήματα για την ηθική, την εξουσία και τα όρια της ανθρώπινης συνείδησης.

Κοινωνικές και Ηθικές Προεκτάσεις

• Διερεύνηση της Ανθρώπινης Φύσης: Το έργο αναδεικνύει τις σκοτεινές πτυχές της menschlichen Natur, θέτοντας ζητήματα σχετικά με την ευθύνη, την υπακοή και τη διάβρωση των ηθικών αναστολών.
• Ο Ρόλος του Θεατή: Η παράσταση δεν περιορίζεται στην απλή θέαση. Απαιτεί ενεργή συμμετοχή από το κοινό, το οποίο καλείται να παίξει έναν ρόλο στο ψυχολογικό παιχνίδι που ξετυλίγεται επί σκηνής.
• Διαχρονικότητα του Θέματος: Η αναφορά σε ψυχολογικά πειράματα και η προβληματική της χειραγώγησης αποτελούν θέματα που παραμένουν επίκαιρα, προσδίδοντας στο έργο ένα διαρκές κοινωνικό και πολιτικό βάθος.

Η επαναφορά του «Μένγκελε» στις θεατρικές σκηνές προσφέρει μια νέα ευκαιρία για προβληματισμό και συζήτηση γύρω από ζητήματα που αφορούν τη δομή της κοινωνίας και την ατομική και συλλογική συνείδηση.