Η επιλογή του πρωταγωνιστικού ρόλου στην ιστορική παραγωγή «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» παραμένει ένα κεφάλαιο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κόσμο του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Πίσω από την τελική απόφαση για τον Βρετανό ηθοποιό Ρόμπερτ Πάουελ κρύβεται μια διαδικασία η οποία απέκλεισε κορυφαία ονόματα του Χόλιγουντ, διαμορφώνοντας τελικά την εικόνα του Ιησού Χριστού για μία ολόκληρη γενιά.

Η διαδικασία επιλογής και οι αρχικές προσεγγίσεις

Η αναζήτηση για τον ηθοποιό που θα ενσαρκώσει τη μορφή του Ιησού υπήρξε επίπονη και προσεκτική. Ο σκηνοθέτης Φράνκο Τζεφιρέλι, γνωστός για την επιμονή του στη λεπτομέρεια και την αυθεντικότητα, εξέτασε πολυάριθμους υποψηφίους. Στόχος του ήταν να βρει ένα πρόσωπο που να αποπνέει τόσο πνευματικότητα όσο και ανθρώπινη διάσταση, αποφεύγοντας την απλή αναπαράσταση μιας βιβλικής φιγούρας.

Οι μεγάλοι υποψήφιοι που δεν επιλέχθηκαν

Είναι γνωστό ότι μεταξύ των ηθοποιών που εξετάστηκαν σοβαρά για τον κεντρικό ρόλο συγκαταλέγονταν ονόματα εγνωσμένης αξίας, όπως ο Αλ Πατσίνο και ο Ντάστιν Χόφμαν. Αμφότεροι διέθεταν πληθωρική υποκριτική παρουσία και είχαν ήδη καθιερωθεί ως πρωταγωνιστές στον διεθνή κινηματογράφο. Ωστόσο, η καλλιτεχνική προσέγγιση του Τζεφιρέλι απαιτούσε μία πιο ιδιαίτερη φυσιογνωμία, η οποία θα απείχε από τα στερεότυπα του Χόλιγουντ της εποχής.

• Αλ Πατσίνο: Οι πληροφορίες υποδεικνύουν ότι ο Πατσίνο, παρά το αναμφισβήτητο ταλέντο του, δεν απέπνεε την «πνευματική ηρεμία» που αναζητούσε ο σκηνοθέτης για τον ρόλο.
• Ντάστιν Χόφμαν: Αντίστοιχα, η δυναμική του Χόφμαν, αν και εξαιρετική, θεωρήθηκε πως δεν συμβάδιζε πλήρως με την εσωτερική γαλήνη που ήθελε να αναδείξει ο Τζεφιρέλι.

Η απρόσμενη επιλογή του Ρόμπερτ Πάουελ

Ο Ρόμπερτ Πάουελ αρχικά είχε κληθεί να περάσει από δοκιμαστικό για έναν άλλο χαρακτήρα της σειράς, πιθανώς κάποιον από τους Αποστόλους ή κάποιον δευτερεύοντα ρόλο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αρχική πρόθεση δεν τον τοποθετούσε στο επίκεντρο της παραγωγής. Όμως, κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών, η παρουσία του, το βλέμμα του και η γενικότερη αύρα του εντυπωσίασαν τον σκηνοθέτη.

Η απόφαση για την ανάθεση του ρόλου στον Πάουελ χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως ρηξικέλευθη. Ο Τζεφιρέλι είδε σε αυτόν το πρόσωπο που συνδύαζε την αρχαϊκή ομορφιά με μια υποβόσκουσα μελαγχολία και πνευματική ένταση, στοιχεία που θεωρούσε απαραίτητα για την αυθεντική απόδοση της ιστορικής μορφής. Η καλλιτεχνική του διαίσθηση αποδείχθηκε ορθή, καθώς η ερμηνεία του Πάουελ έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πλέον εμβληματικές.