Η εξέλιξη της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από μια ανησυχητική άνοδο στον επιπολασμό του σακχαρώδη διαβήτη. Τα διαθέσιμα στοιχεία υποδεικνύουν μια σαφή τάση διεύρυνσης αυτού του φαινομένου, αναδεικνύοντας την επιτακτική ανάγκη για επανεξέταση και αναπροσαρμογή των υφιστάμενων πολιτικών υγείας.
Η Στατιστική Δεδομένα: Αδιαμφισβήτητη Πραγματικότητα
Βάσει των επίσημων καταγραφών της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κοινωνικής Ασφάλισης (ΗΔΙΚΑ), ο αριθμός των διαγνωσμένων ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη κατέγραψε σημαντική αύξηση εντός μιας τετραετίας. Ειδικότερα, από 1.067.165 πολίτες το 2021, ο αριθμός αυτός ανήλθε σε 1.292.729 το 2025. Αυτή η ποσοτική μεταβολή μεταφράζεται σε αύξηση του επιπολασμού της νόσου από το 10,2% στο 12,3% του συνολικού πληθυσμού, αριθμοί που δεν μπορούν να αγνοηθούν.
Ο Ρόλος των Δεδομένων στον Σχεδιασμό Πολιτικών Υγείας
Το ζήτημα αυτό βρέθηκε στο επίκεντρο του συνεδρίου Digital4Pharma 2026-TRUSTFORMATION, όπου η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων-Σωματείων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ) συνεισέφερε ουσιαστικά στη συζήτηση. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, κ. Χρήστος Δαραμήλας, κατά την παρέμβασή του στο θεματικό πάνελ «Διαμορφώνοντας συνεργασίες στον χώρο της υγείας για πρόσβαση σε τεχνολογία, μοντέλα και δεδομένα», υπογράμμισε τη θεμελιώδη σημασία των πραγματικών δεδομένων.
- Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, αξιοποιώντας διαχρονικά στοιχεία από την ΗΔΙΚΑ και την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), έχει αναπτύξει μια βαθιά κατανόηση της επιδημιολογίας του διαβήτη στη χώρα.
- Ο κ. Δαραμήλας τόνισε ότι αυτά τα δεδομένα δεν αποτελούν απλώς στατιστικές καταγραφές, αλλά αναγκαία προϋπόθεση για τον ορθό σχεδιασμό τεκμηριωμένων πολιτικών υγείας.
Η πρόληψη και η αποτελεσματική φροντίδα καθίστανται εφικτές μόνον εφόσον βασίζονται σε αντικειμενικά και επίκαιρα στοιχεία. Η στάση της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, η οποία συλλέγει και αναλύει δεδομένα από το 2017, αναδεικνύει τον κρίσιμο ρόλο των οργανωμένων φορέων στην ανάδειξη και αντιμετώπιση μείζονων ζητημάτων δημόσιας υγείας. Η απουσία μιας συστηματικής και ενιαίας προσέγγισης στη συλλογή και αξιοποίηση αυτών των πληροφοριών μπορεί να οδηγήσει σε ελλιπείς ή και λανθασμένες παρεμβάσεις, με σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των πολιτών και στη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας.