Η Πανελλήνια Εταιρεία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.), συμπορευόμενη με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Παρηγορικής Φροντίδας, συμμετέχει ενεργά στην Ευρωπαϊκή Ημέρα Παρηγορικής Φροντίδας 2026. Η συμμετοχή αυτή αποτελεί ένα σαφές μήνυμα και ισχυρό κάλεσμα προς την Πολιτεία και την κοινωνία για την άμεση ενίσχυση και θεσμική κατοχύρωση της παρηγορικής φροντίδας στον εθνικό χώρο. Η ανάγκη αυτή δεν περιορίζεται σε έναν απλό εκσυγχρονισμό των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας, αλλά συνιστά θεμελιώδη απαίτηση για ένα ανθρωποκεντρικό σύστημα.
Η παρηγορική φροντίδα ως ανθρώπινο δικαίωμα
Σε μια εποχή που σημαδεύεται από πολυδιάστατες κρίσεις, όπως ένοπλες συγκρούσεις, μαζικοί εκτοπισμοί πληθυσμών, φυσικές καταστροφές και τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, η παροχή παρηγορικής φροντίδας αναδεικνύεται σε αναμφισβήτητο ανθρώπινο δικαίωμα. Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. τονίζει πως, ακόμη και σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και σε συστήματα υγείας που παρουσιάζουν δομικές αδυναμίες, η παρηγορική φροντίδα δεν προσφέρει απλώς ανακούφιση από τον πόνο. Παρέχει επιπλέον:
- Αποκατάσταση της αξιοπρέπειας του ασθενούς.
- Ψυχολογική υποστήριξη, ζωτικής σημασίας για τον πάσχοντα και το περιβάλλον του.
- Την ανθρώπινη παρουσία και συμπαράσταση, παράγοντες που συχνά υποτιμώνται αλλά είναι καθοριστικοί για την ψυχική ανθεκτικότητα.
Για ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού, ιδίως στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, η παρηγορική φροντίδα συνιστά τη μοναδική διαθέσιμη μορφή υποστήριξης. Υπογραμμίζεται έτσι η αρχή ότι ακόμη και στις πλέον δυσχερείς συνθήκες, η φροντίδα και η ανθρωπιά οφείλουν να παραμένουν αναπόσπαστο μέρος της κοινωνικής μέριμνας.
Οι επιτακτικές παράμετροι της ανάγκης
Εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες διαβιούν με χρόνιες, σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή παθήσεις. Η πλειονότητα αυτών των ασθενών, πάσχοντες από καρκίνο, καρδιακή ανεπάρκεια, προχωρημένη άνοια ή εκφυλιστικά νευρολογικά νοσήματα, στερούνται συχνά την απαραίτητη υποστήριξη. Η διεθνής εμπειρία καταδεικνύει ότι η καθυστερημένη ή πλήρως απούσα πρόσβαση στην παρηγορική φροντίδα έχει δραματικές συνέπειες. Αυτές εκτείνονται πέρα από την επιδείνωση της ποιότητας ζωής, οδηγώντας σε αυξημένο ψυχικό και σωματικό άλγος, κοινωνική απομόνωση και επιβάρυνση των οικογενειακών συστημάτων.
Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις
Η απουσία επαρκών δομών παρηγορικής φροντίδας δεν συνιστά απλώς ένα ζήτημα ανθρωπισμού. Έχει και σημαντικές κοινωνικοοικονομικές διαστάσεις. Η ανυπαρξία ή η ανεπάρκεια αυτής της φροντίδας αυξάνει την πίεση στα δημόσια νοσοκομεία, τα οποία συχνά αναλαμβάνουν τον ρόλο της παρηγορικής φροντίδας χωρίς τις απαραίτητες ειδικές υποδομές και το κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό. Τούτο συνεπάγεται:
- Αύξηση του κόστους περίθαλψης του συστήματος υγείας.
- Μείωση της ποιότητας φροντίδας για τους ασθενείς που χρήζουν νοσοκομειακής περίθαλψης.
- Περαιτέρω επιβάρυνση των οικογενειών, οι οποίες καλούνται να αναλάβουν ρόλους φροντιστή χωρίς την κατάλληλη καθοδήγηση και υποστήριξη.
Ως εκ τούτου, η συστηματική ανάπτυξη της παρηγορικής φροντίδας δεν αποτελεί πολυτέλεια, αλλά αναγκαία επένδυση σε ένα πιο ανθρώπινο και αποτελεσματικό σύστημα υγείας.