Η ρήση «Η εκπαίδευση δεν είναι προετοιμασία για τη ζωή, είναι η ίδια η ζωή» υπερβαίνει την απλή ευφυολογία. Συνιστά μια θεμελιώδη εκπαιδευτική διακήρυξη που αναμόρφωσε ριζικά το επιστημολογικό και παιδαγωγικό παράδειγμα. Δεν πρόκειται για έναν τυχαίο αφορισμό, αλλά για μια φιλοσοφική θέση με ευρείες κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις, η οποία αναδεικνύει την αδιάρρηκτη σύνδεση μεταξύ της μαθησιακής διαδικασίας και της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η Καθολική Αρχή της Δια Βίου Μόρφωσης

Η εν λόγω διατύπωση δεν περιορίζεται σε ένα συγκεκριμένο στάδιο της ζωής ή σε μία ειδική εκπαιδευτική βαθμίδα. Αντιθέτως, προτείνει μια holistic προσέγγιση, όπου η μάθηση αποτελεί συνεχή, δυναμική και αδιάλειπτη διαδικασία. Υπό αυτό το πρίσμα, η εκπαίδευση παύει να είναι ένα μέσο για την επίτευξη ενός μελλοντικού σκοπού –την επαγγελματική αποκατάσταση ή την κοινωνική ένταξη– και μετατρέπεται σε αυτοσκοπό.

• Απελευθέρωση από τη σχολειοκεντρική αντίληψη: Η ζωή δεν αρχίζει μετά το σχολείο ή το πανεπιστήμιο. Κάθε στιγμή προσφέρει ευκαιρίες για γνώση και ανάπτυξη.
• Αναβάθμιση της καθημερινής εμπειρίας: Οι καθημερινές εμπειρίες καθίστανται πεδία μάθησης, ανατρέποντας την παραδοσιακή διάκριση μεταξύ