Η χρονιά που πέρασε δεν ήταν απλώς μια «δύσκολη» χρονιά για τη δημοτική αρχή του Δήμου Ωρωπού.
Ήταν μια χρονιά αποκαλύψεων, διοικητικών αδιεξόδων και πολιτικών αποτυχιών, όπως αναδείχθηκε ξεκάθαρα και στην πρόσφατη Ανασκόπηση του 2025.
Και τώρα, καθώς πλησιάζουμε σε αλλαγές προσώπων στις αντιδημαρχίες, το ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν αντικαταστάσεις, αλλά ποιοι κρίθηκαν ανεπαρκείς και ποιο τίμημα πληρώνει τελικά η τοπική κοινωνία.
Κάλαμος… ο μεγάλος χαμένος!
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο πρώτος που απομακρύνεται είναι ο Παναγιώτης Πέππας.
Ο ίδιος, σύμφωνα με κύκλους του περιβάλλοντός του, δηλώνει απογοητευμένος, θεωρώντας πως ο Κάλαμος έχει απαξιωθεί πλήρως από τον δήμαρχο, ο οποίος όπως λέγεται έχει στραμμένο το ενδιαφέρον του σχεδόν αποκλειστικά στα Νέα Παλάτια και τη Σκάλα Ωρωπού.
Όταν μια ολόκληρη Δημοτική Ενότητα νιώθει ξεχασμένη, η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τον τοπικό αντιδήμαρχο. Βαραίνει την ίδια τη φιλοσοφία διοίκησης.
Η ρήξη που δεν συγχωρείται!
Στον «αέρα» φέρεται να βρίσκεται και ο Βαγγέλης Ηλιάσκος.
Οι πιο «τολμηρές Κασσάνδρες» μιλούν ακόμη και για διαγραφή από τον συνδυασμό, καθώς το τελευταίο διάστημα έχει έρθει σε ανοιχτή ρήξη με την παράταξη.
Το «έγκλημά» του;
Ότι τόλμησε να λέει αλήθειες, κάτι που στην τοπική αυτοδιοίκηση συχνά θεωρείται μεγαλύτερο αμάρτημα από την ανικανότητα.
Καθαριότητα…σε διάλυση και ένας αντιδήμαρχος μόνος!
Η περίπτωση του Μιχάλη Οικονομίδη είναι ίσως η πιο σύνθετη.
Ο δήμαρχος φέρεται να τον θεωρεί πλήρως αποτυχημένο, παρότι ο ίδιος έχει παραιτηθεί δύο φορές μέσα στο ‘25, με τη διοίκηση να τον παρακαλά την ύστατη στιγμή να ανακαλέσει.
Η αλήθεια όμως είναι πιο άβολη!
Η Καθαριότητα βρίσκεται σε πλήρη διάλυση. Το 80% των οχημάτων είναι καθηλωμένα, ο εξοπλισμός των εργαζομένων είναι ελλιπής και επικίνδυνος και όλα αυτά με έναν δήμαρχο που στερεί συνειδητά κονδύλια από τον συγκεκριμένο τομέα.
Οι φιλότιμες προσπάθειες δεν αρκούν, όταν η πολιτική βούληση απουσιάζει.
Διπλή αποτυχία… Δημοτικό Συμβούλιο & Ύδρευση!
Για τον Γιώργο Αρμυριώτη, οι κρίσεις είναι πλέον ξεκάθαρες!
Αποτυχία ως Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου…
Αποτυχία και στην ύδρευση, έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς για τους δημότες.
Όταν δεν λειτουργεί ούτε ο θεσμός ούτε το νερό, κάτι πάει πολύ στραβά.
Ο καφές του Συκαμίνου
Ο Δημήτρης Σαμπάνης φαίνεται πως ξεχώρισε…όχι για το έργο του, αλλά για τη σταθερή παρουσία του στον καφέ του πρώην Δημαρχείου Συκαμίνου.
Η τοπική αυτοδιοίκηση, ωστόσο, δεν είναι καφενείο.
Παιδεία & Αθλητισμός….δύο χαμένες ευκαιρίες
Στους πλέον αποτυχημένους συγκαταλέγεται και ο Άγγελος Χατζηϊωάννου, με σκανδαλώδη αποτυχία, στην Παιδεία και στον Αθλητισμό!
Τα παραδείγματα του Πλάτωνα και του ΕΕΕΕΚ Ωρωπού μιλούν από μόνα τους.
Και τώρα τι;
Ποιοι θα μπουν στη θέση τους;
Τι ακριβώς θα αλλάξει;
Και αν θα αλλάξει κάτι ουσιαστικά ή απλώς θα δούμε ανακύκλωση προσώπων;
Αυτά τα γνωρίζει προς το παρόν μόνο ο δήμαρχος Γιώργος Γιασημάκης.
Η συνέχεια θα δοθεί σύντομα.
Όχι με λόγια.
Αλλά με αποφάσεις.
Η άλλη πλευρά του νομίσματος: Τα στελέχη της παράταξης Γιασημάκη που κάνουν τη διαφορά στον Δήμο Ωρωπού
Για να είναι τίμιο και ολοκληρωμένο ένα πολιτικό ρεπορτάζ, οφείλει να αναδεικνύει όχι μόνο τις αποτυχίες αλλά και εκείνους που, κόντρα στις αντικειμενικές δυσκολίες, κρατούν όρθιους κρίσιμους τομείς του Δήμου.
Στον Δήμο Ωρωπού, υπάρχουν στελέχη της παράταξης Γιασημάκη που χωρίς τυμπανοκρουσίες αποδεικνύουν καθημερινά ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί ακόμη να λειτουργεί με φιλότιμο και ευθύνη.
Άννα Φαρμακίδου, Πολιτισμός με αξιοπρέπεια
Η Άννα Φαρμακίδου, ως εντεταλμένη σύμβουλος Πολιτισμού, δίνει έναν αγώνα με πενιχρά μέσα αλλά ξεκάθαρο όραμα.
Σε έναν Δήμο όπου ο Πολιτισμός συχνά αντιμετωπίζεται ως «πολυτέλεια», καταφέρνει να κρατά:
Αξιοπρεπές επίπεδο εκδηλώσεων
Ανοιχτούς διαύλους με συλλόγους
και μια εικόνα που δεν εκθέτει τον τόπο
Όχι γιατί περισσεύουν τα χρήματα, αλλά γιατί περισσεύει το φιλότιμο.
Ιωάννης Μίχας, Η καθημερινότητα χωρίς ρολόι
Ο Ιωάννης Μίχας ανήκει στη νέα γενιά αυτοδιοικητικών που δεν κρύβονται πίσω από τίτλους.
Είναι παντού διαθέσιμος, παρών στα μικρά αλλά κρίσιμα προβλήματα της καθημερινότητας.
Σε έναν Δήμο όπου πολλά «μικρά» γίνονται γρήγορα μεγάλα, η παρουσία του δεν περνά απαρατήρητη.
Γιάννης Μονιάκης, Στην πρώτη γραμμή όταν καίει.
Ο Γιάννης Μονιάκης έχει επωμιστεί έναν από τους πιο βαρείς και απαιτητικούς θεσμούς, την Πολιτική Προστασία.
Και όχι μόνο αυτό.
Το τελευταίο διάστημα έχει φορτωθεί και κομμάτι της Καθαριότητας, σε συνθήκες αντικειμενικά δύσκολες.
Με υπεράνθρωπες προσπάθειες
κρατά μέτωπα ανοιχτά, απορροφά πιέσεις και λειτουργεί συχνά ως «ασπίδα» της διοίκησης.
Νίκος Λούπης, Ο οργανωτής
Ο Νίκος Λούπης αποτελεί ίσως το πιο μεθοδικό και οργανωτικό μυαλό της διοίκησης.
Σε έναν Δήμο, χωρίς ρευστότητα με συσσωρευμένα προβλήματα και περιορισμένες δυνατότητες καταφέρνει να κρατά τον μηχανισμό όρθιο, βάζοντας τάξη, προτεραιότητες και σχέδιο. Και αυτό, στην αυτοδιοίκηση, δεν είναι καθόλου αυτονόητο.
Μιχάλης Τόλιας, Λιμενικό Ταμείο με εικόνα και έργο
Ο Μιχάλης Τόλιας προσπαθεί και σε μεγάλο βαθμό πετυχαίνει να βάλει σειρά στο Λιμενικό Ταμείο, παρουσιάζοντας μια αξιοπρεπή και λειτουργική εικόνα.
Στο ενεργητικό του πιστώνεται και ένα ουσιαστικό έργο.
Την ανάπλαση της Παραλιακής Ζώνης Ωρωπού, που συνυπέγραψε με τον Νίκο Χαρδαλιά, ένα έργο με πραγματικό αποτύπωμα στον δημόσιο χώρο.
Συμπέρασμα
Η εικόνα της διοίκησης Γιασημάκη δεν είναι μονοχρωματική.
Υπάρχουν αποτυχίες, αστοχίες και πολιτικές ευθύνες και αυτές πρέπει να λέγονται.
Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που δουλεύουν, αντέχουν και κρατούν επίπεδο.
Και αυτοί αξίζουν να αναδεικνύονται.
Γιατί τελικά, η τοπική κοινωνία δεν έχει ανάγκη από στρατόπεδα, αλλά από αλήθειες