Ένας ολόκληρος κύκλος ζωής, αφιερωμένος στην ελληνική Αριστερά, ολοκληρώθηκε με την απώλεια του Αλέκου Φλαμπουράρη σε ηλικία 87 ετών, την Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2025. Ο εκλιπών, μια εμβληματική μορφή της πολιτικής σκηνής, υπήρξε όχι μόνο βασικός συντάκτης της ιδρυτικής διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ο επί σχεδόν δύο δεκαετίες μέντορας του Αλέξη Τσίπρα, αφήνοντας πίσω του ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Η Μακρά Πορεία στην Αριστερά
Η πολιτική διαδρομή του Αλέκου Φλαμπουράρη ξεκίνησε δυναμικά τη δεκαετία του ’60, αρχικά από τις τάξεις του ΚΚΕ και της Νεολαίας Λαμπράκη. Μέσα από δεκαετίες αγώνων και πολιτικών ζυμώσεων, διαμόρφωσε μια ξεχωριστή παρουσία. Ήταν μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΚΚΕ Εσωτερικού και, κατά τη μεγάλη σύγκρουση του ’80 ανάμεσα στον Λεωνίδα Κύρκο και τον Γιάννη Μπανιά, τάχθηκε στο πλευρό του δεύτερου, συμμετέχοντας στη δημιουργία της ΕΑΡ. Η μακρά του πορεία κορυφώθηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπου αναδείχθηκε σε κεντρικό πυλώνα του κόμματος, θεωρούμενος το «δεξί χέρι» του τότε προέδρου, Αλέξη Τσίπρα.
Ο Σημαντικός Ρόλος δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα
Η σχέση του Αλέκου Φλαμπουράρη με τον Αλέξη Τσίπρα ξεπερνούσε κατά πολύ τα στενά πολιτικά πλαίσια. Ο «παππούς του ΣΥΡΙΖΑ», όπως τον αποκαλούσαν με αγάπη στην Κουμουνδούρου, ήταν ο άνθρωπος που ο Αλέξης Τσίπρας εμπιστευόταν απόλυτα. Η σχέση αυτή είχε τις ρίζες της σε μια βαθιά φιλία με τον πατέρα του πρώην πρωθυπουργού, Παύλο Τσίπρα, με τον οποίο είχαν συνεργαστεί στον χώρο των κατασκευών. Όταν ο Αλέξης Τσίπρας έχασε τον πατέρα του το 2012, ο Αλέκος Φλαμπουράρης στάθηκε δίπλα του, προσφέροντας στήριξη και καθοδήγηση, σε σημείο που οι δύο γιοί του Τσίπρα τον αποκαλούσαν «παππού», ενώ ο ίδιος τον θεωρούσε δεύτερο πατέρα του.
Από την Άρτα στην Κουμουνδούρου: Η Κυβερνητική του Θητεία
Η γνωριμία του με τον Αλέξη Τσίπρα, έναν άλλον πολιτικό αρχηγό από την Άρτα, στα τέλη της δεκαετίας του 2000, αποτέλεσε καθοριστική στιγμή. Μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015, ο Τσίπρας τον όρισε συντονιστή του κυβερνητικού έργου, αναδεικνύοντας την απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του. Ακόμη και μετά τον ανασχηματισμό του 2016, διατήρησε τη θέση του στο υπουργείο, αναλαμβάνοντας αρμοδιότητες για την επίλυση καθημερινών προβλημάτων των πολιτών και την προώθηση μεγάλων αναπτυξιακών πρωτοβουλιών. Η παρουσία του στην 4η θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας το 2019 και η τιμητική τελευταία θέση το 2023, υπογράμμιζαν τη διαρκή αξία του για το κόμμα, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του ΔΣ του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς τον Μάρτιο του περασμένου έτους.
Η Αφοσίωση και η Παρακαταθήκη του
Ο Αλέκος Φλαμπουράρης παρέμεινε ακλόνητα στο πλευρό του Αλέξη Τσίπρα, ιδιαίτερα κατά την κρίσιμη περίοδο του 2015, με τις διαπραγματεύσεις, το δημοψήφισμα και την τελική ψήφιση του τρίτου μνημονίου. Η αφοσίωσή του στο κυβερνητικό έργο ήταν τέτοια που, ακόμη και μετά την ήττα του 2019, υπερασπίστηκε τις επιλογές της κυβέρνησης, δηλώνοντας ότι δεν χρειαζόταν καμία αυτοκριτική. Η χαρακτηριστική του ατάκα, ότι τον ρωτούσαν στον δρόμο «Ήταν ανάγκη να χάσετε;», αποτύπωνε το λαϊκό αίσθημα και την πίστη του στο έργο τους. Άνθρωπος με ανοιχτή καρδιά και χαμόγελο, ήταν ένας πιστός υπηρέτης της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Παντρεμένος με την Εύη Πανοτοπούλου – Φλαμπουράρη, γιατρό και επίσης στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, και πατέρας ενός γιου, του Μιχάλη, ο Αλέκος Φλαμπουράρης άφησε ως παρακαταθήκη μια ζωή αφιερωμένη στους αγώνες κατά της δικτατορίας και στην υπεράσπιση των αξιών της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας. Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για την ελληνική Αριστερά.