Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ) αναδεικνύει εκ νέου το χρόνιο πρόβλημα της υποστελέχωσης στις προνοιακές δομές της χώρας, εστιάζοντας με δριμύτητα στην περίπτωση της μονάδας του Λασιθίου. Η καταγγελία φέρει στην επιφάνεια τις δραματικές ελλείψεις προσωπικού, τις επισφαλείς συνθήκες περίθαλψης και την παταγώδη απουσία δομών αποϊδρυματοποίησης. Αυτή η κατάσταση επιβαρύνει άμεσα τόσο τους εργαζομένους, οι οποίοι καλούνται να υπερβούν τα όρια της ανθρώπινης αντοχής, όσο και τους περιθαλπόμενους, των οποίων η αξιοπρεπής διαβίωση τίθεται εν αμφιβόλω.

Η κατάσταση στη μονάδα του Λασιθίου

Η προνοιακή μονάδα του Λασιθίου φιλοξενεί περίπου 80 άτομα με σοβαρές αναπηρίες και νοητική υστέρηση, χρήζοντας συνεχούς και εξειδικευμένης φροντίδας. Σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ, η εικόνα που παρουσιάζεται σήμερα είναι σημαντικά επιδεινωμένη σε σχέση με την προ διετίας καταγραφή. Ειδικότερα τονίζεται:

• Μείωση προσωπικού: Ο αριθμός των εργαζομένων (νοσηλευτές, φροντιστές) έχει σχεδόν υποδιπλασιαστεί, από 36 σε μόλις 18 άτομα. Αυτή η αναλογία, ένας εργαζόμενος ανά τέσσερις ή πέντε περιθαλπόμενους, ειδικά σε περιστατικά υψηλών αναγκών, καθιστά την ουσιαστική και ασφαλή περίθαλψη σχεδόν αδύνατη.
• Εισαγωγή ψυχιατρικών περιστατικών: Η εισαγωγή ψυχιατρικών περιστατικών με εισαγγελική εντολή, χωρίς τις απαραίτητες υποδομές και εξειδικευμένο προσωπικό, διαταράσσει την εύρυθμη λειτουργία της μονάδας και δημιουργεί πρόσθετους κινδύνους τόσο για τους περιθαλπόμενους όσο και για το προσωπικό.
• Απουσία δομών αποϊδρυματοποίησης: Η Κρήτη στερείται παντελώς δομών στεγαστικής υποστήριξης στην κοινότητα, οι οποίες θα επέτρεπαν την αποϊδρυματοποίηση των περιθαλπομένων σε πιο ανθρώπινο και ενταγμένο περιβάλλον. Αυτό το κενό διαιωνίζει τον εγκλεισμό και αναστέλλει την κοινωνική επανένταξη.

Οι ευρύτερες συνέπειες

Η διαρκής υποβάθμιση των προνοιακών μονάδων δεν συνιστά απλώς ένα διαχειριστικό ζήτημα. Αποτελεί ένα βαθιά κοινωνικό πρόβλημα με πολλαπλές συνέπειες:

• Υποβάθμιση της ποιότητας ζωής: Οι περιθαλπόμενοι στερούνται την αξιοπρεπή φροντίδα και τις συνθήκες που θα προάγουν την υγεία και την ευημερία τους, αντιμετωπίζοντας κίνδυνο παραμέλησης και κακοποίησης.
• Επαγγελματική εξουθένωση: Το λιγοστό προσωπικό λειτουργεί υπό συνθήκες ακραίου άγχους και επαγγελματικής εξουθένωσης, με άμεσες επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική του υγεία, αλλά και στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
• Κοινωνική απομόνωση: Η απουσία δομών αποϊδρυματοποίησης εμποδίζει την κοινωνική επανένταξη και την αυτονομία των ατόμων με αναπηρία, διαιωνίζοντας τον αποκλεισμό τους.

Επείγουσα ανάγκη παρεμβάσεων

Η περίπτωση του Λασιθίου αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας ευρύτερης κατάστασης που απαιτεί άμεσες και στοχευμένες κυβερνητικές παρεμβάσεις. Η ενίσχυση του προσωπικού, η δημιουργία κατάλληλων δομών αποϊδρυματοποίησης και η σαφής πλαισίωση των εισαγωγών περιστατικών είναι καθοριστικής σημασίας για τη διαφύλαξη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας. Η επίμονη αδιαφορία επί του θέματος συνιστά όχι μόνο ανάλγητη πολιτική, αλλά και υπονόμευση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πλέον ευάλωτων πολιτών.