Η δύναμη της μητρικής αγάπης ενάντια στην ατιμωρησία

Η τραγωδία των Τεμπών δεν είναι απλώς ένα δυστύχημα, αλλά ένα ανοιχτό τραύμα για την Ελλάδα. Μέσα από τον απερίγραπτο πόνο, αναδύεται η αλύγιστη ψυχή των γονέων. Στο επίκεντρο αυτού του αγώνα βρίσκεται η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, η οποία βρήκε έναν ισχυρό σύμμαχο στο πρόσωπο της Μαρίας Ντόλκα, μητέρας της 20χρονης Αναστασίας Παπαγγελή, που χάθηκε άδικα εκείνο το μοιραίο βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023.

Η συγκλονιστική μαρτυρία μιας μητέρας: Από τον πόνο στην κινητοποίηση

Η κυρία Ντόλκα, σε μια ανάρτηση που συγκλονίζει, περιγράφει τη φρίκη και την απόγνωση που ακολούθησαν την απώλεια της κόρης της. «Πήρα το παιδί μου σε ένα λευκό σφραγισμένο φέρετρο. Το κράτος δεν με βοήθησε πουθενά μα πουθενά να βρω στοιχεία», εξομολογείται. Αυτή η φράση συμπυκνώνει την εγκατάλειψη και την έλλειψη διαφάνειας που βιώνουν οι οικογένειες των θυμάτων από την πρώτη στιγμή.

Αλλά ο πόνος μετατράπηκε σε δύναμη. Η μητέρα της Αναστασίας περιγράφει με συγκίνηση την πορεία του αγώνα για δικαίωση. Από τις πρώτες συγκεντρώσεις στις Σέρρες, την πόλη καταγωγής της Αναστασίας, μέχρι την εκπροσώπηση στο Ευρωκοινοβούλιο και τις μαζικές κινητοποιήσεις στο Σύνταγμα και το Καλλιμάρμαρο. Κάθε βήμα είναι μια κραυγή εναντίον της λήθης και της ατιμωρησίας.

Η Μαρία Καρυστιανού: Σύμβολο αγώνα και ανθεκτικότητας

Στο επίκεντρο αυτού του τιτάνιου αγώνα βρίσκεται η Μαρία Καρυστιανού. Η κυρία Ντόλκα υπογραμμίζει τη χαρισματική της προσωπικότητα και την αφοσίωσή της:

• «Η Καρυστιανού έκανε μαζί με το Σύλλογο αυτή τη συναυλία», αναφέρει, αναδεικνύοντας τις πρωτοβουλίες για την ευαισθητοποίηση του κοινού.
• Μαζί με τον Νίκο Ασλανίδη, υπήρξαν «ακούραστοι» στις ομιλίες τους, παρουσιάζοντας στοιχεία που συνέλεγαν οι γονείς από Θεσσαλία και Θεσσαλονίκη.
• «Όπου την καλούσαν, μα όπου την καλούσαν, πήγαινε», τονίζει, αναδεικνύοντας την αδιάκοπη παρουσία της σε κάθε μέτωπο.

Η κοινή πορεία προς τη Δικαιοσύνη

Η Μαρία Ντόλκα εξηγεί τους λόγους που τη στήριξαν να συνοδεύει την κυρία Καρυστιανού σε πολλές κινητοποιήσεις. Η επιθυμία να μοιραστεί τον πόνο, να ακουστεί η φωνή της και να ενισχύσει την κοινή προσπάθεια για αλήθεια και δικαιοσύνη είναι ο κινητήριος μοχλός. Είναι μια μαρτυρία της φράσης: «Η μάνα σκίζει τα βουνά», καθώς η μητρική αγάπη και η επιθυμία για δικαίωση είναι ικανές να ξεπεράσουν κάθε εμπόδιο.

Ο αγώνας τους συνεχίζεται, με την ελπίδα ότι η αλήθεια θα λάμψει και οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν, αποτελώντας ένα παράδειγμα όχι μόνο τιμής στα θύματα, αλλά και διασφάλισης ότι τέτοια τραγικά λάθη δεν θα επαναληφθούν.