Το θεατρικό φαινόμενο των τελευταίων ετών, ο «Εθνικός Ελληνορώσων», μετά την εκτενή αποδοχή του κοινού και την αναγνώριση των κριτικών, διενεργεί πλέον το αποφασιστικό άλμα προς τον κινηματογράφο. Η εταιρεία παραγωγής View Master Films ολοκλήρωσε προσφάτως τα γυρίσματα της κινηματογραφικής μεταφοράς του έργου, φέροντας τον τίτλο «Εθνικός Ελληνορώσων» (Disqualifié).

Η Μετάβαση από τη Θεατρική Δράση στην Οθόνη

Η σκηνοθετική επιμέλεια ανήκει στον Γιώργο Τελτζίδη, ο οποίος υπογράφει και το σενάριο μαζί με τον Αντώνη Τσιοτσιόπουλο. Η κινηματογραφική αυτή εκδοχή φιλοδοξεί να διατηρήσει την αυθεντική δυναμική και τους διαλόγους που καθήλωσαν το κοινό στο θεατρικό σανίδι. Η επιλογή του αρχικού καστ της παράστασης για τις ανάγκες της ταινίας υπογραμμίζει την προσήλωση στην πιστή απόδοση του πνεύματος του έργου.

Η προσδοκία είναι η μεταφορά να προσφέρει μια νέα, βαθιά διεισδυτική και ατμοσφαιρική οπτική εμπειρία, διατηρώντας ταυτόχρονα τον πυρήνα της αφήγησης που αγαπήθηκε. Η κινηματογραφική γλώσσα δύναται να αναδείξει πτυχές και συμβολισμούς που στην θεατρική εκδοχή ενδεχομένως παρέμεναν υποφωτισμένες.

Κεντρική Αφήγηση και Κοινωνικοί Απόηχοι

Η ιστορία επικεντρώνεται σε μια ομάδα παιδικών φίλων, πλέον στην τέταρτη δεκαετία της ζωής τους, οι οποίοι συνεχίζουν να συναντώνται σε μηνιαία βάση για ένα παιχνίδι μπάσκετ στο παλιό κλειστό γήπεδο του Εθνικού Ελληνορώσων. Η αιφνίδια εξαφάνιση ενός εκ των μελών επιβάλλει την ενσωμάτωση ενός νέου προσώπου στην ομάδα. Αυτό που αρχικά εκλαμβάνεται ως μια ακόμη συνήθης συνάντηση, εξελίσσεται σταδιακά σε έναν εκτενή αποχαιρετισμό.

• Αποχαιρετισμός στη φιλία: Η αναπόφευκτη μεταβολή των ανθρώπινων σχέσεων υπό το βάρος του χρόνου και των βιωμάτων.
• Αποχαιρετισμός στη νεότητα: Η συνειδητοποίηση του τέλους μιας εποχής και η αντιμετώπιση της ωριμότητας.
• Αποχαιρετισμός σε έναν κόσμο: Η διάψευση των προσδοκιών και η αναγκαιότητα αναπροσαρμογής σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη κοινωνική πραγματικότητα.

Το έργο, μέσα από την μικρογραφία της ανδρικής φιλίας και του αθλητικού ανταγωνισμού, αναδεικνύει ευρύτερα κοινωνικά και υπαρξιακά ερωτήματα, θέτοντας τον θεατή ενώπιον προβληματισμών για την ταυτότητα, την απώλεια και την επιβίωση σε ένα περιβάλλον που συχνά μοιάζει να διαψεύδει τις αρχικές βεβαιότητες. Η εν λόγω μεταφορά αποτελεί, ως εκ τούτου, όχι μόνο μια καλλιτεχνική προσέγγιση αλλά και μια ενατένιση στην ανθρώπινη κατάσταση.