ΑΡΜΝΗΤΙΚΟΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΉΣ Ο ΔΉΜΑΡΧΟΣ ΩΡΩΠΟΥ & ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ;

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός τόπου που δεν κρίνονται απλώς οι πολιτικές επιλογές μιας δημοτικής αρχής.
Κρίνεται αν μια ολόκληρη κοινωνία θα διατηρήσει τον έλεγχο του φυσικού της πλούτου ή αν θα τον παραδώσει αδιαμαρτύρητα.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στον Ωρωπό.
Και αν υπάρχει ένα θέμα που θα συνοδεύει τη σημερινή Δημοτική Αρχή για πολλά χρόνια ακόμη, αυτό δεν είναι ούτε τα έργα, ούτε οι δρόμοι, ούτε οι πλατείες.
Είναι το νερό.
Το νερό του Ωρωπού.
Το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο του Δήμου.
Οι πηγές της Μαυροσουβάλας.
Οι γεωτρήσεις του Αυλώνα.
Ο φυσικός πλούτος που δεν δημιουργήθηκε από καμία κυβέρνηση, κανέναν δήμαρχο και καμία δημοτική αρχή, αλλά αποτελεί περιουσία των δημοτών και παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

Ο Ωρωπός δεν είναι ένας οποιοσδήποτε Δήμος!

Ο Ωρωπός δεν είναι μια περιοχή που εξαρτάται αποκλειστικά από τρίτους για την υδροδότησή της.
Διαθέτει δικούς του υδάτινους πόρους, στρατηγικής σημασίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι από τις πηγές της Μαυροσουβάλας υδροδοτείται καθημερινά μεγάλο μέρος του λεκανοπεδίου της Αττικής.
Ο Ωρωπός δεν είναι φτωχός σε νερό.
Είναι ένας από τους πλουσιότερους Δήμους της χώρας σε υδάτινο δυναμικό.
Και γι’ αυτό ακριβώς η υπόθεση αυτή αποκτά ιστορικές διαστάσεις!

Η μάχη δεν δίνεται όταν όλα έχουν τελειώσει

Στην πρόσφατη ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου, ο Δήμαρχος επιχείρησε να παρουσιάσει μια εικόνα έντονης δραστηριότητας, με συναντήσεις, επαφές και διαβουλεύσεις.
Μίλησε για κοινές κινήσεις με άλλους Δήμους.
Μίλησε για προσπάθειες απέναντι στην κυβέρνηση.
Μίλησε για έναν αγώνα που –όπως είπε– δίνεται εδώ και καιρό.
Όμως γεννάται ένα απλό ερώτημα.
Αν πράγματι δινόταν τόσο μεγάλη μάχη…

Πού ήταν ο Δήμος όταν το νομοσχέδιο βρισκόταν στη δημόσια διαβούλευση;

Πού ήταν η επίσημη παρέμβαση του ίδιου του Δήμου Ωρωπού;
Πού είναι το δημόσιο σχόλιο που κατέθεσε;
Πού είναι το θεσμικό του υπόμνημα;
Πού είναι η οργανωμένη αντίδραση;
Γιατί, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ο ίδιος ο Δήμος δεν αξιοποίησε ούτε τη διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης για να καταθέσει επίσημα τις θέσεις του.
Και αυτό δύσκολα συμβιβάζεται με την εικόνα μιας διαρκούς και οργανωμένης διεκδίκησης.

Δεν μπορείς να κατηγορείς τους πολίτες για μια σιωπή που εσύ δημιούργησες!

Ακούστηκε ακόμη ότι ούτε οι δημότες ούτε οι δημοτικοί σύμβουλοι συμμετείχαν στη διαβούλευση.
Αλήθεια;
Ποιος είχε την ευθύνη να ενημερώσει την κοινωνία;
Ποιος όφειλε να καλέσει τους πολίτες;
Ποιος όφειλε να εξηγήσει τι διακυβεύεται;
Ποιος όφειλε να οργανώσει μια μεγάλη δημόσια συζήτηση;
Ποιος όφειλε να ενώσει όλους τους φορείς του τόπου;
Η απάντηση είναι μία.
Η Δημοτική Αρχή!
Δεν μπορείς να μεταθέτεις την ευθύνη στους δημότες όταν ποτέ δεν τους κάλεσες να σταθούν δίπλα σου.
Δεν μπορείς να λες ότι «κανείς δεν αντέδρασε», όταν ο ίδιος ο Δήμος δεν κινητοποίησε την τοπική κοινωνία!

Άλλο οι αυξήσεις και άλλο η περιουσία του Δήμου!

Κατά την ενημέρωση έγινε επίσης αναφορά σε κοινές κινήσεις με άλλους Δήμους.
Όμως εδώ υπάρχει μια κρίσιμη διάκριση.
Οι περισσότερες δημόσιες παρεμβάσεις και κοινές ανακοινώσεις αφορούσαν κυρίως τις υπέρογκες αυξήσεις στην τιμολόγηση του νερού.
Δεν αποτελούσαν ειδική συλλογική διεκδίκηση για την προστασία των πηγών της Μαυροσουβάλας ή της περιουσίας του Δήμου Ωρωπού.
Και αυτή η διάκριση έχει σημασία.
Γιατί άλλο είναι να διαμαρτύρεσαι για την τιμή του νερού.
Και άλλο να υπερασπίζεσαι την κυριότητα και τη διαχείριση των ίδιων των υδάτινων πόρων ενός Δήμου.

«Είναι κυβερνητική απόφαση»… Αλλά τότε γιατί υπάρχει η Αυτοδιοίκηση;

Το επιχείρημα ότι «είναι κυβερνητική απόφαση» μπορεί να αποτελεί μια διαπίστωση.
Δεν μπορεί όμως να αποτελεί πολιτική στάση.
Αν κάθε κυβερνητική απόφαση είναι αναπόφευκτη, τότε ποιος είναι ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης;
Να ενημερώνει απλώς τους πολίτες ότι όλα έχουν ήδη αποφασιστεί;
Ή να διεκδικεί, να πιέζει, να οργανώνει, να κινητοποιεί και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του τόπου της;
Η ιστορία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι γεμάτη παραδείγματα Δήμων που, με επιμονή και κοινωνική στήριξη, πέτυχαν αλλαγές σε κυβερνητικές επιλογές.
Καμία μάχη δεν κερδίζεται εκ των υστέρων.

Το νερό δεν είναι περιουσία καμίας δημοτικής αρχής

Οι πηγές της Μαυροσουβάλας δεν ανήκουν σε κανέναν δήμαρχο.
Δεν ανήκουν σε καμία παράταξη.
Δεν ανήκουν σε καμία κυβέρνηση.
Ανήκουν στους δημότες του Ωρωπού.
Και αυτό σημαίνει ότι οι δημότες δικαιούνται να γνωρίζουν εγκαίρως τι σχεδιάζεται.
Να ενημερώνονται.
Να συμμετέχουν.
Να διαμορφώνουν θέση.
Να αγωνίζονται μαζί με τον Δήμο.
Όχι να πληροφορούνται τις εξελίξεις όταν όλα βρίσκονται στην τελική ευθεία.

Το ιστορικό ερώτημα που θα μείνει!

Όταν περάσουν τα χρόνια και κάποτε γραφτεί η ιστορία αυτής της υπόθεσης, το ερώτημα δεν θα είναι αν έγιναν συναντήσεις.
Ούτε πόσες φωτογραφίες βγήκαν με υπουργούς.
Το ερώτημα θα είναι πολύ απλό!
Έκανε ο Δήμος Ωρωπού ό,τι περνούσε από το χέρι του για να υπερασπιστεί το νερό του;

ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ;

Έφερε ΕΚΤΑΚΤΩΣ το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο;
Ενημέρωσε έγκαιρα την κοινωνία;
Συμμετείχε θεσμικά στη διαβούλευση;
Οργάνωσε τους δημότες;
Δημιούργησε ένα ενιαίο μέτωπο διεκδίκησης;
Ή αποδέχθηκε ως δεδομένη μια εξέλιξη που αφορά το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο του τόπου;
Το νερό του Ωρωπού δεν είναι μια ακόμη διοικητική υπόθεση.
Είναι υπόθεση ιστορικής ευθύνης.
Και απέναντι στην ιστορία, ο κύριος Γιασημακης η Δημοτική του ομάδα και κανείς άλλος δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τη φράση:
«Ήταν κυβερνητική απόφαση».