Η διαχρονική πρόκληση της εξουσίας και ο ρόλος των φύλων σε αυτήν επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από την παράσταση «Εκκλησιάζουσες/Γυναίκες στην Εξουσία». Η σκηνοθετική προσέγγιση του Θέμη Μουμουλίδη αναδεικνύει τις κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις του έργου του Αριστοφάνη, φέρνοντας το αρχαίο κείμενο σε διάλογο με τις σύγχρονες ανησυχίες. Η έναρξη της καλοκαιρινής περιοδείας της παράστασης προσφέρει έναυσμα για προβληματισμό σχετικά με το ενδεχόμενο μιας γυναικείας διακυβέρνησης, όπως αυτή οραματίστηκε ή σατιρίστηκε από τον αρχαίο κωμωδιογράφο.
Η διασκευή και το καλλιτεχνικό όραμα
Η συγκεκριμένη παραγωγή συνιστά μια πρωτότυπη διασκευή της αριστοφανικής κωμωδίας, η οποία ξεπερνά τα όρια της απλής αναπαράστασης. Πρόκειται για μια μουσική παράσταση, όπου η συνύπαρξη της φαντασίας, του χρώματος και του ρυθμού δημιουργεί ένα μοναδικό αισθητικό αποτέλεσμα. Η μουσική, ως κεντρικό στοιχείο, υφαίνει ένα ηχητικό τοπίο που συνδυάζει την πολυχρωμία του τσίρκου με τις τζαζ επιρροές και τη σκοτεινή ατμόσφαιρα του καμπαρέ. Αυτή η πολυσχιδής προσέγγιση ενισχύει τον σατιρικό και ανατρεπτικό χαρακτήρα του έργου.
Η σκηνική πραγμάτωση και οι ερμηνείες
Δέκα εξαίρετοι ερμηνευτές καλούνται να ζωντανέψουν επί σκηνής ένα ξέφρενο καρναβάλι. Η σκηνική τους παρουσία, υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη, συνθέτει έναν πίνακα όπου το γέλιο και ο προβληματισμός διαδέχονται το ένα το άλλο. Ένας κομπέρ, ο οποίος μπορεί να ταυτιστεί με τον ποιητή ή ακόμα και με τον ίδιο τον Διόνυσο – τον θεό του καρναβαλιού και του θεάτρου – ενορχηστρώνει και σχολιάζει τα δρώμενα. Μέσα από τα λόγια σύγχρονων ποιητών και στοχαστών, εισάγονται επίκαιρα ζητήματα, ενδυναμώνοντας τη διαχρονική αξία του αρχαίου κειμένου.
Η σάτιρα ως πολιτικό σχόλιο
Οι «Εκκλησιάζουσες | Γυναίκες στην εξουσία» λειτουργούν ως μια κωμωδία-γιορτή της μεταμφίεσης και της ελευθερίας. Η δυνατότητα να είναι κανείς «άλλος», έστω και για λίγο, αναδεικνύει την απελευθερωτική λειτουργία του θεάτρου. Ταυτόχρονα, όμως, ο επιδραστικός σατιρικός λόγος του Αριστοφάνη παραμένει ένα πικρό πολιτικό σχόλιο. Το έργο, μέσα από την ανατροπή των κοινωνικών και πολιτικών συμβάσεων, στοχεύει στο σπάσιμο των ορίων και στην ανάδειξη των προβλημάτων που άπτονται της εξουσίας, της διαφθοράς και των έμφυλων ρόλων στη διαχείριση των κοινών. Η παράσταση προσφέρει μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού των δικών μας αντιλήψεων για τη διακυβέρνηση και την κοινωνική ισότητα.