Ο Τραμπ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Νέα Παγκόσμια Στρατηγική των ΗΠΑ

Πρόσφατες διαρροές φέρουν τον Ντόναλντ Τραμπ να επιδιώκει ενεργά την αποχώρηση επιπλέον τεσσάρων χωρών από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης στρατηγικής που τιτλοφορείται «Make Europe Great Again». Αυτή η κίνηση, η οποία αποκαλύφθηκε μέσα από μια εκτενέστερη, ακόμη απόρρητη, εκδοχή της εθνικής στρατηγικής ασφάλειας των ΗΠΑ, σηματοδοτεί μια δυνητικά ριζική αναδιαμόρφωση του ευρωπαϊκού τοπίου και των παγκόσμιων συμμαχιών.

Ποιες χώρες «στο στόχαστρο» και γιατί;

Σύμφωνα με αναφορές του αμερικανικού αμυντικού site Defence One, οι τέσσερις χώρες της ΕΕ που φέρεται να αποτελούν στόχο για ένα «Grexit» (ή μάλλον «Exit») είναι:

• Αυστρία: Με μια άνοδο των ευρωσκεπτικιστικών δυνάμεων.
• Ουγγαρία: Γνωστή για τις συχνές αντιπαραθέσεις της με τις Βρυξέλλες σε θέματα μετανάστευσης και κράτους δικαίου.
• Ιταλία: Όπου ευρωσκεπτικιστικά κόμματα έχουν ισχυρή παρουσία στην πολιτική σκηνή.
• Πολωνία: Επίσης με συχνές διαφωνίες με την ΕΕ και συντηρητική πολιτική ατζέντα.

Η στρατηγική αυτή, κατά τις διαρροές, προωθεί την υποστήριξη κομμάτων και προσωπικοτήτων που επιδιώκουν την κυριαρχία και την αποκατάσταση των «παραδοσιακών ευρωπαϊκών τρόπων ζωής», προειδοποιώντας για «πολιτισμική εξαφάνιση» λόγω μαζικής μετανάστευσης και πολυπολιτισμικότητας.

Το όραμα για το «C5»: Μια νέα παγκόσμια υπερδύναμη;

Πέρα από τις εξελίξεις στην Ευρώπη, οι διαρροές κάνουν λόγο και για τη δημιουργία ενός νέου, πανίσχυρου παγκόσμιου φόρουμ, του «C5» ή «Core Five». Αυτός ο νέος συνασπισμός, με φιλοδοξία να υπερβεί την εμβέλεια της G7, θα περιλαμβάνει τις ακόλουθες χώρες:

• ΗΠΑ
• Κίνα
• Ινδία
• Ιαπωνία
• Ρωσία

Η συγκρότηση ενός τέτοιου «πυρήνα» θα μπορούσε να αλλάξει δραματικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες, θέτοντας πιθανώς τη βάση για μια διαφορετική παγκόσμια διακυβέρνηση ή επιρροή, όπου οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από ένα πολύ πιο περιορισμένο κύκλο χωρών.

Συνέπειες και προβληματισμοί

Εάν αυτές οι πληροφορίες ευσταθούν, η πιθανή αποδυνάμωση της ΕΕ μέσω περαιτέρω αποχωρήσεων χωρών, σε συνδυασμό με τη δημιουργία του «C5», δημιουργεί εκτεταμένους προβληματισμούς για το μέλλον της παγκόσμιας πολιτικής και οικονομικής τάξης. Οι ΗΠΑ, υπό αυτή τη στρατηγική, φαίνονται να επιδιώκουν την αναμόρφωση συμμαχιών και την αύξηση της επιρροής τους μέσω ενός δικτύου επιλεγμένων παγκόσμιων δυνάμεων, ενδεχομένως με κόστος την ενότητα και την επιρροή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.