Το ζήτημα της αναγνώρισης
Το θέμα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων ανακύπτει εκ νέου, αυτή τη φορά με αφορμή τις τοποθετήσεις κορυφαίων θεσμικών παραγόντων. Η μη αναγνώριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση εγείρει σοβαρά ερωτήματα ως προς τη συνέπεια των αρχών της και τη δέσμευσή της στην ιστορική δικαιοσύνη.
Το διεθνές νομικό πλαίσιο
Είναι κρίσιμο να θυμόμαστε ότι ο όρος «γενοκτονία» υιοθετήθηκε επισήμως από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το 1948. Η πράξη αυτή, που αποτελεί ορόσημο στο διεθνές δίκαιο, καθιστά σαφές το πλαίσιο εντός του οποίου πρέπει να εξετάζονται παρόμοια ιστορικά γεγονότα. Η διεθνής κοινότητα, μέσω του ΟΗΕ, έθεσε τις βάσεις για την αποφυγή μελλοντικών θηριωδιών και την τιμωρία όσων τις διέπραξαν. Σε αυτό το πλαίσιο, η στάση της ΕΕ ενέχει μια δυσαρμονία.
Η ιστορική ευθύνη της Τουρκίας
Η υιοθέτηση του όρου «γενοκτονία» από τον ΟΗΕ, κατά την ερμηνεία πολλών αναλυτών και νομικών, καθιστά εκ των πραγμάτων το επίσημο τουρκικό κράτος υπόλογο για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Η άρνηση της ιστορικής αλήθειας δεν μπορεί να εκλείψει διά της σιωπής ή της αδιαφορίας. Η ιστορία, ως διδάσκαλος, απαιτεί την αναγνώριση των λαθών του παρελθόντος, ιδίως όσον αφορά πράξεις τέτοιας έκτασης και αγριότητας. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, τιμώντας τα θύματα και διαφυλάσσοντας τη μνήμη, ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοια φαινόμενα στο μέλλον.
- Το ζήτημα της αναγνώρισης δεν είναι απλή διπλωματική διένεξη.
- Αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εδραίωση της διεθνούς δικαιοσύνης.
- Η Ευρωπαϊκή Ένωση καλείται να ευθυγραμμιστεί με τις αρχές που η ίδια πρεσβεύει.