Το φαινόμενο των «12 Ενόρκων» στο ελληνικό θέατρο
Η θεατρική παραγωγή των «12 Ενόρκων» του Reginald Rose, αποτελεί ένα διαρκές φαινόμενο για τα ελληνικά δεδομένα. Η παράσταση, έχοντας συμπληρώσει αισίως έντεκα συνεχή χρόνια παρουσίας στη σκηνή, διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού, προσομοιάζοντας την ένταση και την επιτυχία της αρχικής της παρουσίασης. Στο πλαίσιο αυτό, και για την τρέχουσα θεατρική σεζόν, η εκδοχή της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη σε μετάφραση και σκηνοθεσία, λαμβάνει παράταση έως το τέλος Μαΐου στο Θέατρο Αλκμήνη. Η επανάληψη αυτή αναδεικνύει τη διαχρονική ικανότητα του έργου να αναδημιουργεί μια ασφυκτική ατμόσφαιρα λήψης αποφάσεων, όπου η αλήθεια και η δικαιοσύνη δεν είναι ποτέ δεδομένες, αλλά αποτελούν πεδία σκληρής διαλεκτικής.
Η σύγκρουση ηθικούς διλήμματος στην καρδιά της υπόθεσης
Το έργο εκτυλίσσεται στη Νέα Υόρκη του 1957. Ένας νεαρός, μόλις δεκαέξι ετών, βρίσκεται ενώπιον της κατηγορίας για πατροκτονία. Δώδεκα ένορκοι καλούνται να αποφασίσουν ομόφωνα για την ενοχή ή την αθωότητά του. Η κρισιμότητα της κατάστασης υπογραμμίζεται από το γεγονός ότι μια καταδικαστική απόφαση επισύρει αυτομάτως την θανατική ποινή. Εγκλωβισμένοι σε ένα κλειστό δωμάτιο, οι ένορκοι έρχονται αντιμέτωποι όχι μόνο με τα στοιχεία της υπόθεσης, αλλά και με τις προσωπικές τους προκαταλήψεις, τους φόβους και τις βαθύτερες πεποιθήσεις τους. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση αναδεικνύει την πραγματική διάσταση της δίκης, μετατρέποντάς την σε ένα πεδίο ηθικής αναμέτρησης.
Συντελεστές της παραγωγής
- Κείμενο: Reginald Rose
- Μετάφραση / Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη
- Δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, Νότης Παρασκευόπουλος
- Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Οικονόμου
- Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού