Το χρονικό μιας επιστροφής
Η είδηση της επιστροφής του Στέφανου Κυριακίδη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ύστερα από 52 έτη, συνιστά ένα γεγονός με αξιόλογες συμβολικές και πολιτισμικές διαστάσεις. Δεν πρόκειται απλώς για τη συμμετοχή ενός καταξιωμένου ηθοποιού σε μια θεατρική παραγωγή, αλλά για την ολοκλήρωση ενός κύκλου, για τη γέφυρα που ενώνει το παρόν με ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής θεατρικής ιστορίας.
Η πορεία και το αποτύπωμα
Ο Στέφανος Κυριακίδης, με μια πορεία που εκτείνεται σε περισσότερες από πέντε δεκαετίες, έχει σφραγίσει με την παρουσία του πληθώρα παραστάσεων, τόσο στην κεντρική όσο και στην περιφερειακή θεατρική σκηνή. Η μακροβιότητα και η σταθερή ποιότητα της δουλειάς του αναδεικνύουν έναν καλλιτέχνη αφοσιωμένο στην τέχνη του, ικανό να εξελίσσεται και να επανερμηνεύει ρόλους με ενάργεια.
Η σημασία της επανεμφάνισης στον Πειραιά
Η τελευταία του εμφάνιση στο ιστορικό θέατρο του Πειραιά ανάγεται σε μια εποχή διαφορετικών κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών. Η τωρινή του επιστροφή, στο έργο «Ο Γάμος» του Ηλία Καφφέ, υπό τη σκηνοθεσία της Χαράς Καρακατσάνη, δεν φέρει μόνο προσωπικό ενδιαφέρον. Δείχνει επίσης την διαχρονική δυναμική του θεσμού του δημοτικού θεάτρου και την ανάγκη για τη διαρκή ανανέωση του καλλιτεχνικού του προσώπου με προσωπικότητες που έχουν αποδείξει την αξία τους.
Σε μια περίοδο που ο πολιτιστικός χώρος αναζητά σταθερές και σημεία αναφοράς, η επιλογή του κ. Κυριακίδη για έναν τόσο εμβληματικό χώρο όπως το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, αποτελεί μια κίνηση που προσδίδει κύρος και παράλληλα προσκαλεί το κοινό να ανακαλύψει εκ νέου την πολύπλευρη καλλιτεχνική προσφορά ενός ηθοποιού που έχει συνδέσει το όνομά του με την ποιότητα και την αυθεντικότητα.